ELLY’S review

img

LATER ALS IK DOOD BEN

ILSE RUIJTERS

Review

Ilse Ruijters komt na haar succesvolle eerste thriller met een boek dat al even goed en even spannend is. In Later als ik dood ben gaat sociotherapeute Elin op zoek naar haar roots… in een tbs-kliniek.

Elin (36) begint als sociotherapeut in een tbs-kliniek waar de grootste en gevaarlijkste criminelen van het land worden behandeld. Het is meteen duidelijk dat ze zo haar eigen redenen heeft om vanuit de bejaardenzorg deze overstap te maken (en ook dat het niet helemaal goed gaat aflopen): ze is op zoek naar iemand. Maar naar wie? Die vraag zorgt vanaf het begin van Later als ik dood ben, de psychologische thriller van Ilse Ruijters, al voor de nodige onderhuidse spanning. Net als de blik van 'Ron Honsbroeck, moord' - zo wordt hij voorgesteld -, die Elin op haar eerste dag in de kliniek meteen al onafgebroken op zich gevestigd voelt.
In feite is het hele verhaal van Later als ik dood ben een flashback. Op de grens tussen leven en dood kijkt Elin terug op haar tijd in de tbs-kliniek, maar ook op haar fijne jeugd. Daar ligt de reden voor haar opvallende carrièremove. Ze heeft namelijk ontdekt dat haar gelukkige kindertijd op een leugen is gebaseerd. Haar ouders blijken haar ouders niet te zijn. Haar wat vreemde tante Will, bij wie ze vroeger altijd met poppen speelde, is haar echte moeder; haar vader is een tbs’er wiens naam niemand haar wil verstrekken. Dus Elin moet zelf op zoek naar hem om te ontdekken wie ze is.
Het leven in de tbs-kliniek wordt in dit boek beklemmend goed beschreven. De aantrekkingskracht tussen Elin en seriemoordenaar Ron is dermate wederzijds dat ze een geheime affaire beginnen. En zo is er wel meer grensoverschrijdend gedrag. Treedt Elin hiermee in de voetsporen van haar biologische moeder? Waarom wil niemand haar eigenlijk vertellen wie haar biologische vader is? Deze vragen razen door je hoofd tijdens het lezen van de ongekend intense thriller Later als ik dood ben. Je stopt pas met lezen wanneer Ilse Ruijters dat goedvindt en haar verhaal tot een onverwacht en schokkend einde is gekomen.

Ilse Ruijters (1979) studeerde communicatiewetenschap en won in 2008 de IVIO Andries Greiner Prijs, een aanmoedigingsprijs voor Flevolands schrijftalent. Dat was het begin van haar carrière als (tekst)schrijfster, die inmiddels vele columns, artikelen en een tweetal thrillers heeft opgeleverd. Voor Later als ik dood ben baseerde zij zich deels op het levensverhaal van dichter Gerrit Achterberg.

Lees ook Ilse Ruijters' bekroonde thrillerdebuut
De onderkant van sneeuw